axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Κήρυγμα την Κυριακή του Θώμα.


Ας αναζητήσουμε  τον αναστάντα Χριστό
και ας τον δοξολογήσουμε με ύμνους
                           «οὐ βλεφάροις ἰδόντες»
«ἀλλὰ καρδίας πόθω πεπιστευκότες»

«Ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου»!

του π. Παναγιώτου Γκέζου


Η ζωή μας, παρά
       τις διακηρύξεις πίστεως που κάνουμε,
          δείχνει αδιάψευστα την απιστία μας.
 Διατηρούμε την πίστη μας
                                 στην πρόνοια του Θεού,
αλλά το βάρος που δίνουμε
     στους τραπεζικούς μας  λογαριασμούς,
στα χρήματα και στα κτήματα μας,
είναι μια αδιάψευστη απόδειξη
                                  της ειδωλολατρίας μας.
Ο Χριστός δεν επιπλήττει το Θωμά
γιατί ζητάει να τον συναντήσει ο ίδιος,
αλλά γιατί διαλέγει
                    το πιο χαμηλό δυνατό επίπεδο
συναντήσεως,
                    δηλαδή εκείνο των αισθήσεων.
Όμως, ο Χριστός ανταποκρίνεται
στην ανάγκη του κάθε ανθρώπου,
είναι πρόθυμος να κατεβεί
                                   και να τον συναντήσει
στο επίπεδο που εκείνος βρίσκεται.
Ο Χριστός δέχεται να δείξει
    το πρόσωπο του στο Ζακχαίο,
                                           δέχεται να αγγίξει
το ιμάτιο του η Χαναναία, δέχεται να πει
σωτήριο λόγο για τον εκατόνταρχο,
 δέχεται ακόμη και η αμαρτωλή,
                              τα πόδια του, να φιλήσει.
Ζητάει απ’ όλους να μην αρκεσθούν
                                      να Τον συναντήσουν
στο επίπεδο των αισθήσεων,
                                  αλλά να προχωρήσουν
 στην ουσιαστικότερη συνάντηση,
που γίνεται στο χώρο της καρδιάς
                                 και να Τον αγαπήσουν.
 Η ολιγοπιστία,
ανεξαρτήτως του ψυχολογικού
                                                της υπόβαθρου
ή της πνευματικής ρηχότητας,
                                                 καιροφυλακτεί
να εισχωρήσει στην καρδιά μας,
                       στο κάθε βήμα της ζωής μας,
εάν δεν παραμείνουμε άγρυπνοι
                                               και προσεκτικοί.
Στην παρουσία της
            κάποιες φορές είναι δε τόσο λεπτή,
που κανείς δεν μπορεί να το φανταστεί.
 Βεβαίως, σε καθαρό θεωρητικό επίπεδο,
                                     ένας πιστός αδυνατεί
να τρέφει μέσα στην καρδιά του
                    τον πειρασμό της ολιγοπιστίας.
Η ιστορική αρχή της απιστίας
του απ. Θωμά βρίσκεται
                                   στην δική του απουσία
από τη σύναξη των
                 Μαθητών του Χριστού, που ήταν
στην πραγματικότητα σύναξη
                                   της πρώτης Εκκλησίας.
Του απ. Θωμά η απουσία,
 η αποκοπή του από τους αδελφούς του,
τον άφησε εκτεθειμένο
                              στο πνεύμα της απιστίας
και της αμφιβολίας.
    Φέρνοντας τα πράγματα
                                      στην εποχή μας,
                μπορούμε να πούμε ότι ο απ.
Θωμάς απουσίασε από την Εκκλησία.
Απουσίασε από τη σύναξη των πιστών.
                             Γι’ αυτό συνέβη σ’ αυτόν
ό, τι συμβαίνει σε κείνους πού,
αναίτια, απουσιάζουν από
την ευχαριστιακή σύναξη της Εκκλησίας.
και στερούν τον εαυτό τους από
   την πραγματική του Χριστού παρουσία.
Διότι ο Χριστός σε κάθε Θ. Λειτουργία
εισέρχεται μυστηριακά
“των θυρών κεκλεισμένων”.
                                      Ο απ. Θωμάς μακριά
από τη σύναξη των μαθητών,
       στερήθηκε του Χριστού την παρουσία
και έμεινε πνιγμένος στις αγωνίες του,
                                              στην  αμφιβολία.
Το ίδιο συμβαίνει με όσους ζουν
μια “χριστιανική” ζωή
που δεν έχει οργανική σχέση
       με τη σύναξη των πιστών, την Ενορία
και τη Θ. Ευχαριστία.
Έχουμε την ευθύνη
                      της πνευματικής μας πορείας.
Η σύνδεσή μας με την ενοριακή μας
κοινότητα  και κυρίως η συμμετοχή μας
                  στη σύναξη της Θ. Ευχαριστίας,
μας δίνουν την δυνατότητα
να συνδεθούμε με ανθρώπους,
που μπορούν να μας ελκύσουν
                      στα βαθύτερα και υψηλότερα
της ευαγγελικής ζωής και
         να μας καταστήσουν απρόσβλητους
από όλους τους λογισμούς
                                της αμφιβολίας
                                              και της απιστίας.
Ας αναζητήσουμε τον αναστάντα Χριστό
και ας τον δοξολογήσουμε με ύμνους
«οὐ βλεφάροις ἰδόντες»

  «ἀλλὰ καρδίας πόθω πεπιστευκότες» (Κανόνας  Κυρ. Θωμᾶ, Ωδὶ θ’).

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ, Ι.Μ. ΓΛΥΦΑΔΑΣ, Ε.Β.Β. & Β., ΔΕΥΤΕΡΑ 24-04-2017, ΩΡΑ 7.00 Μ.Μ., ΜΕ ΘΕΜΑ: «ΝΕΟΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ»

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ, ΒΑΡΗΣ (ΒΑΡΚΙΖΗΣ)
ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΠΑΥΛΟΥ 2 - 16673 ΒΟΥΛΑ
Τηλ.: 210-9658849, Fax: 210-9657210,
www.imglyfadas.gr, E-mail: imgl@hotmail.gr

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Ι Σ


Πρός
τούς εὐσεβεῖς Χριστιανούς
τῆς καθ᾿ ἠμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Σᾶς γνωρίζουμε ὅτι τή Δευτέρα 24-4-2017 καί ὥρα 7.00 μ.μ., στήν αἴθουσα τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος «ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟΥ» Νοσοκομείου Βούλας, θά πραγματοποιηθῆ ἡ καθιερωμένη μηνιαία σύναξις τοῦ Ἀντιαιρετικοῦ Σεμιναρίου, μέ ὁμιλητή τόν κύριο Ἠλία Χατζηνικολάου, πρώην ἀστρολόγο καί μελετητή τοῦ ἀποκρυφισμοῦ, με θέμα: «Νεοσατανισμός στην ψυχαγωγία τῶν παιδιῶν μας».

Ἐντολῇ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου.

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ
† ΠΡΩΤΟΠΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

Ο Πανηγυρικός Εσπερινός του Αγίου Γεωργίου στην Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας, Ε. Β. Β. και Β


Η Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας Ε. Β. Β. και Β. κατά την Εορτή του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου πανηγυρίζουν: α) Το Ιερό Ενοριακό Παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου Βουλιαγμένης (Καβουρίου), β) Ο Κοιμητηριακός Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου Γλυφάδας και γ) Ο Στρατιωτικός Ιερός Ναός της Σχολής Ευελπίδων στη Βάρη.

Στον Πανηγυρικό Αρχιερατικό Εσπερινό, μετά Αρτοκλασίας, της Εορτής, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Παύλος, το Σάββατο 22 Απριλίου 2017 στις 7:30 μ.μ., χοροστάτησε στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Βουλιαγμένης (Καβουρίου), με τη συμμετοχή πλήθος Ιερέων και πιστών .



Ομιλητής μετά τα Απόστιχα, ήταν ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος στην ομιλία του, τόνισε τον πόθο για το μαρτύριο για τον Χριστό, του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, το οποίο χαρακτήρισε όλο τον βίο και διατράνωσε μέχρι σήμερα την αγιότητα. Μία κληρονομία την οποία ο Άγιος διαδέχθηκε από τον ευσεβή επίσης μάρτυρα πατέρα του και την οποία και εμείς σήμερα, ως απόγονοι μαρτύρων και αγίων, καλούμαστε να μιμηθούμε και να συνεχίσουμε.

Στο τέλος  ο Σεβασμιώτατος μοίρασε τον ευλογημένο Άρτο, μαζί με ένα εικονάκι της Αναστάσεως, σε όλους τους πιστούς προσωπικά, αφού πρώτα απεύθυνε τον Αναστάσιμο χαιρετισμό.

Αύριο ο Σεβασμιώτατος θα ιερουργήσει στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος Σουρμένων, όπου κατά την Εορτή της Σωτήριας Ομολογίας του Αποστόλου Θωμά, γίνεται πανηγυρική Αρχιερατική Θ. Λειτουργία και στη συνέχεια στο Κοιμητήριο της Δημοτικής Ενότητας του Ελληνικού, γίνεται το Ποντιακό Ταφικό Έθιμο, με επιμνημόσυνη δέηση και Τρισάγια σε όλους τους τάφους των κεκοιμημένων αδελφών μας, που ήρθαν από τις αλησμόνητες πατρίδες.


                            Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως 

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Η Εορτή της Παναγίας της Ζωοδόχου Πηγής στο Ίδρυμα Κ.Α.Α.Π. Βούλας.



Την Παρασκευή της Διακαινησίμου 21 Απριλίου 2017, στην Εορτής της Παναγίας της Ζωοδόχου Πηγής, στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Στυλιανού Κ.Α.Α.Π. Βούλας (πρώην ΠΙΚΠΑ)  τελέσθηκε Πανηγυρική Αναστάσιμη Θ. Λειτουργία, από τον Υπεύθυνο Ιερέα του Ιδρύματος π. Αντώνιο Χρήστου.

Κατά το τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο π. Αντώνιος είπε τα εξής :

Μετά το τέλος της Θ. Λειτουργίας και την διανομή του Αντιδώρου, ο π. Αντώνιος πήγε στα τμήματα και κοινώνησε όσα παιδάκια δεν μπορούσαν να έρθουν.

Στις 12 ώρα της ίδιας ημέρας, σε κλίμα χαράς και συγκινήσεως, τελέσθηκε το μυστήριο του Βαπτίσματος, σε ένα μέχρι τότε αβάπτιστο παιδάκι που έλαβε το όνομα Σπυρίδων. Στο τέλος του μυστηρίου ο νεοφώτιστος κοινώνησε για πρώτη φορά το σώμα και το αίμα Του Χριστού μας.


                     Εκ του Ιερού Παρεκκλησίου

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Επίσκεψη του Μητροπολίτη Γλυφάδας Ε. Β. Β. & Β. κ. Παύλου,στο Γενικό Νοσοκομείο Ασκληπιείο Βούλας,όπου μετέδωσε ότι Χριστός Ανέστη.


Τη Πέμπτη της Διακαινησίμου 20  Απριλίου 2017 το απόγευμα, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Γλυφάδας Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης κ. Παύλος, συνοδευόμενος από τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Κωνσταντίνο Μαλτέζο, Εφημέριο του Νοσοκομείου, τον π. Αντώνιο Χρήστου, Εφημέριο του Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας, τον Αρχιδιάκονο π. Νικόλαο Ταχλιαμπούρη και από μια ομάδα περίπου 30 εθελοντών, πραγματοποίησε ποιμαντική επίσκεψη στο Νοσοκομείο Ασκληπιείο Βούλας, για τις Αγίες ημέρες του Πάσχα.

Ο Ποιμενάρχης της Τοπικής Εκκλησίας, αψηφώντας την κούραση και το βεβαρημένο πρόγραμμα των ημερών, από τις 4.00 μ.μ. και για σχεδόν 4 ώρες , επισκέφθηκε όλα τα τμήματα του ιδρύματος, μοιράζοντας Πασχαλινά δώρα, (εικονάκια, δέματα με ευλογίες και γλυκίσματα), σε όλους τους ασθενείς, το ιατρικό, νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό, καθώς και στους συνοδούς των ασθενών.

Σε όλους τους θαλάμους και τα τμήματα, οι εθελοντές έψελναν Πασχαλινούς ύμνους και τραγούδια καθώς ο Σεβασμιώτατος έλεγε τον Αναστάσιμο Χαιρετισμό «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ», συνομιλούσε, ενημερωνόταν για την κατάσταση της υγείας προσωπικά από τους ίδιους τους ασθενείς ή τους συνοδούς τους και φεύγοντας ευχόταν περαστικά για γρήγορη ανάρρωση.

Σε πολλές περιπτώσεις συνιστούσε να έχουν οι ασθενείς αλλά και οι συνοδοί τους, πίστη στο Θεό, κουράγιο και εμπιστοσύνη στους Γιατρούς του Ιδρύματος.
Στους γιατρούς και τις νοσηλεύτριες, τους ευχαριστούσε για ότι προσφέρουν στους ασθενείς και ευχόταν να έχουν κουράγιο και καλή δύναμη στη δύσκολη και απαιτητική αποστολή τους και φυσικά το Χριστός Ανέστη.

Στο τέλος μετά την ολοκλήρωση της Επίσκεψης, ο Σεβασμιώτατος αναχώρησε αμέσως για τον Πανηγυρικό Αρχιερατικό Εσπερινό σε Ιερό Παρεκκλήσιο της Ζωοδόχου Πηγής στη Γλυφάδας, ενώ όλη η άλλη αποστολή της Επίσκεψης πριν αναχωρήσουν, έκαναν τον πνευματικό Απολογισμό και τις εμπειρίες που αποκόμισαν στο Πνευματικό Κέντρο, του Αγίου Παντελεήμονος Ασκληπιείου.



                                   Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως 

Τριήμερη Προσκυνηματική Εκδρομή Ιουνίου του Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας.

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΒΑΡΗΣ

ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ  ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ  ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ  ΓΛΥΦΑΔΑΣ

ΡΟΝΤΗΡΗ & ΑΡΤΕΜIΣΙΟΥ
16675  ΓΛΥΦΑΔΑ
ΤΗΛ  210 9680397 – FAX  210 9681578



      Τριήμερη Προσκυνηματική Εκδρομή 7-9/06/2017
ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ - ΒΕΡΟΙΑ – ΣΟΥΡΩΤΗ-ΤΑΦΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ-ΟΥΡΑΝΟΥΠΟΛΗ - ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ



Σε συνέχεια της επικοινωνίας μας σχετικά με την ανωτέρω εκδρομή, παρακαλώ όπως διαβάσετε την ακόλουθη προσφορά του γραφείου μας:

Τιμή κατ’ άτομο σε δίκλινο / τρίκλινο / τετράκλινο δωμάτιο
135 ευρώ  (για 35 άτομα)/ Για παιδιά ως 10 ετών 75 ευρὠ

Επιβάρυνση για χρήση μονόκλινου δωματίου: + 15 ευρώ

Περιλαμβάνονται:
ü Όλες οι μεταφορές, επισκέψεις, περιηγήσεις, με πολυτελές λεωφορείο και έμπειρο οδηγό, για 3 μέρες, όπως το ενδεικτικό πρόγραμμα που μας ενημερώσατε
ü 1 Διανυκτέρευση στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά.
ü 1 διανυκτέρευση στο ξενοδοχείο OURANOUPOLI PRINCESS (έως 35 άτομα σε διάταξη: 14 δίκλινα, 1 τρίκλινο, 1 τετράκλινο δίχωρο), τα υπόλοιπα άτομα σε διπλανά στούντιο) με πρωινό.
ü Κόστος εισιτηρίου για τον περίπλου του Αγίου Όρους
ü ΦΠΑ & Ασφάλεια Αστικής Ευθύνης

ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ:
Ξενάγηση από επαγγελματία ξεναγό στον αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας,
με κόστος 120 ευρώ για όλο το γκρουπ.

Έκαστο οργανωμένο δείπνο ή γεύμα σε τοπικά εστιατόρια:
κόστος κατ' άτομο: από 10 έως 15 ευρώ, αναλόγως της επιλογής του μενού.

Δεν περιλαμβάνονται:
Είσοδοι όπου απαιτούνται (πχ: σε μουσεία και επισκέψιμους χώρους),
γεύματα, δείπνα, φιλοδωρήματα, οτιδήποτε είναι προαιρετικό και οτιδήποτε δεν περιλαμβάνεται στα ανωτέρω.

ΠΡΟΣΟΧΗ !
Η εκδρομή έχει κοστολογηθεί αυστηρά με ελάχιστη συμμετοχή 35 ατόμων. Οποιαδήποτε μείωση κάτω των 35 ατόμων μπορεί να επιφέρει μικρή αύξηση στο κόστος συμμετοχής κατ’ άτομο των υπολοίπων συμμετεχόντων.

Αναχώρηση από τον Ιερό Ναό στις 7 Ιουνίου ώρα 7:30 π.μ.

Δηλώσεις συμμετοχής με προκαταβολή στόν κ. Ἰωάννη Παπαναστασίου (Τηλ: 210 9680397), με καταβολή προκαταβολής 75 ευρώ, μέχρι την Κυριακή 7 Μαΐου.
Εξόφληση των υπόλοιπων  60 ευρώ, μέχρι την Κυριακή 28 Μαΐου.


                                                                   Εκ του Φιλοπτώχου Ταμείου του Ιερού Ναού

Ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Γλυφάδας την Κυριακή των Βαΐων

Ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου 
Γλυφάδας, Ἑλληνικοῦ Βούλας Βουλιαγμένης καί Βάρης
κ. Παύλου,
 εἰς τήν Ἀκολουθίαν τοῦ Νυμφίου,
τό ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων 9-4-2017,
εἰς τόν Ἱερόν Καθεδρικόν Ναόν
Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης Γλυφάδας.



Αἰῶνες τώρα, τά Εὐαγγελικά κείμενα καί ἡ ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας μας , μᾶς δείχνουν τόν τρόπο γιά να ζήσουμε τήν Μυσταγωγία τῶν Ἁγίων Παθῶν τοῦ Χριστοῦ μας. Οἱ  Ἀκολουθίες τῆς  Μεγάλης Ἑβδομάδος, εἶναι ἀνεξάντλητη πηγή ἐσώτατης κατάνυξης, ἐπειδή, κάθε φορά πού εἰσερχόμαστε στό Ναό, δέν παραμένουμε ἁπλοῖ θεατές ἑνός Θείου δράματος, ἀλλά συμμετέχουμε στό σωτήριον Πάθος τοῦ Θεανθρώπου.
Ἔτσι, σήμερα τό πρωί εἴδαμε τόν Βασιλέα τῶν Βασιλευόντων, νά εἰσέρχεται στά Ἱεροσόλυμα, καί Τόν ὑποδεχθήκαμε, «μετά βαΐων καί κλάδων». Ἡ εἴσοδος τοῦ Ἰησοῦ «εἰς τήν Πόλιν τήν Ἁγίαν», ἦταν ἡ ἀρχή τῆς πορείας Του, πρός τό δικό Του Πάθος, τήν θυσία πού Ἐκεῖνος, μόνος Του ἐπέλεξε, γιά χάρη τοῦ καθενός μας.
Ὁ Χριστός μας, λοιπόν,  ἦλθε καί αὐτή τή χρονιά, ἐδῶ, στήν Ἐκκλησία Του, καί στήν Τοπική μας Ἐκκλησία, τόν τόπο συνάντησης μέ τόν λαό Του, ὅπως πῆγε τότε στήν παλαιά Ἱερουσαλήμ. Καί οἱ χριστιανοί, Τόν ὑποδεχθήκαμε μέ πολλές τιμές. Καλωσωρίσαμε τόν Κύριό μας, ὄχι σάν ἕναν θριαμβευτή-ἐπίγειο ἡγέτη, ἀλλά, σάν τόν αἰώνιο, πνευματικό Βασιλέα μας.
Ὅμως ὁ Θεάνθρωπος, δέν παρέμεινε στήν θριαμβευτική εἴσοδο, δέν περιωρίστηκε στό πανηγύρι μας, δέν ἔδωσε σημασία στίς πρόσκαιρες τιμές. Πορεύεται πρός τόνΣταυρό, «πρός τό ἑκούσιον Πάθος», γιατί ἐπείγεται νά σταυρώσῃ τήν ἁμαρτία, νά θανατώσει τόν θάνατο καί νά ἀναστήσει τόν ἄνθρωπο.
«Ἐρχόμενος ὁ Κύριος», μᾶς καλεῖ καί πάλι κοντά Του, μᾶς προτρέπει νά Τόν ἀκολουθήσουμε.  Τό «Ἀκολούθει μοι», πού εἶπε κάποτε στόν Φίλιππο, στόν Πέτρο, στόν Ματθαῖο, εἶναι πρόσκληση διαχρονική καί ἀσίγαστη, πρός κάθε ἄνθρωπο. Αὐτήν τήν πρόσκληση στήν αἰώνια ζωή, μᾶς ἀπευθύνει ὁ Θεάνθρωπος καί ἀπόψε, καθώς στέκει ἐμπρός μας, ἔχοντας ἀποβάλλει τό ἔνδυμα τῆς βασιλικῆς Του δόξας, καλυμμένος μέ τόν χιτώνα τῆς παντοδύναμης ἀγάπης Του.
Στέκεται ἐμπρός μας, καί μᾶς μιλᾶ μέ τήν εὔλαλη σιωπή Του, ὡς Νυμφίος.  Ὡς, «ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Πού ἔρχεται ξαφνικά, μέσα στό βαθύ σκοτάδι τῆς πνευματικῆς μας νύχτας, γιά νά μᾶς φωτίσει. Ἡ Ἁγιοπνευματική ἐμπειρία τοῦ ὑμνο-γράφου, μᾶς διαβεβαιώνει λυτρωτικά, πώς, εὐτυχισμένος θά εἶναι ὅποιος δοῦλος, ἐκείνη τήν ὥρα, θά ξαγρυπνᾶ γιά χάρη τοῦ Νυμφίου. 
Αὐτό ὅμως σημαίνει, πώς ἄν θέλουμε, νά μήν χάσουμε ἀπό τά μάτια μας τό Χριστό, καί νά βρεθοῦμε κοντά Του στήν Ἀναστάσιμη δόξα Του, τότε πρέπει νά Τόν ακολουθήσουμε. Αὐτήν τήν συμπόρευση, μᾶς υπενθύμιζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας. Τί μᾶς λέει ἡ μάνα Ἐκκλησία;   «Συμπορευθῶμεν Αὐτῷ καί συσταυρωθῶμεν».
Ἀκοῦτε ἀδελφοί;  Προσκληθήκαμε νά μή σταθοῦμε παρατηρητές τῶν γεγονότων, ἀλλά, νά ζήσουμε τά Ἅγια Πάθη ὡς συνοδοιπόροι, συμπάσχοντες στόν πόνο, τῆς δικῆς μας ἁμαρτωλότητας.  Ἀκολουθῶ τόν Χριστό στή σταυρική Του θυσία, σημαίνει, ὅτι τοῦ δίνω τόν πρῶτο λόγο στήν ζωή μου, καί ἐπιθυμῶ, τό θέλημά μου, νά εἶναι ταυτόσημο μέ τό δικό Του.   Ἄρα, μετανοῶ. Ἀλλάζω, δηλαδή, τρόπο σκέψης, καί ἐπιδιώκω, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, νά σταματήσω  τά λάθη, τίς πτώσεις, τίς ἀστοχίες μου.
Ἄν θέλουμε νά συμπορευθοῦμε μαζί πρός τόν Ἀναστημένο Χριστό, πρέπει νά σταυρώσουμε κι ἐμεῖς τίς δικές μας ἁμαρτίες καί τά ἐγωκεντρικά πάθη μας. Ὅταν στραφοῦμε πρός τά ἐσώτατα τῆς ψυχῆς μας μέ εἰλικρινή ταπείνωση, τότε μποροῦμε νά ἐντοπίσουμε, νά προσδιορίσουμε, νά ἐπισημάνουμε, καί ἔπειτα, μέ τή χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος, νά ξεριζώσουμε τά πάθη, ἀπό τά ἔγκατα τοῦ εἶναι μας.  Ὅσο βαθύτερα ἑστιάζουμε στήν ψυχή μας, τόσο περισσότερο παρέχουμε τήν δυνατότητα στό Θεό, νά μᾶς συν-αρπάσει, καί νά μᾶς ἀξιώσει τῆς συ-Σταύρωσης καί τῆς συν-Ανάστασής Του. Ἄν πάλι δέν ἔχουμε τήν δύναμη, ἄς παρακαλέσουμε τόν Ἴδιο τόν Χριστό, νά μᾶς βοηθήσει. Καί τότε ὁ γλυκύτατος Ἰησοῦς, θά μᾶς περιμένει νά συνοδοιπορήσουμε.
Βρισκόμαστε ἤδη στήν Ἁγία καί Μεγάλη Δευτέρα. Στήν προσωπική μας πορεία εἰσόδου στά Ἱεροσόλυμα,  ὀφείλουμε νά ξεκαθαρίσουμε μέσα μας, ἐάν θέλουμε νά μιμηθοῦμε τόν δίκαιο Ἰωσήφ.  Ἐάν θέλουμε, νά ἐγκαταλείψουμε τά πράγματα πού περιτυλίγουν ἐξωτερικά τήν ψυχή μας, νά γυμνώσουμε τόν ἑαυτό μας ἀπό τά πάθη μας καί ὅσα ἀνώφελα, μᾶς περιτριγυρίζουν. Νά ἐπιδιώξουμε, δηλαδή, τήν δυνατή σχέση, πού εἶχε ὁ Ἰωσήφ μέ τά ἰδανικά, τίς ἀξίες, τίς ἀρετές, πού ὑψώνουν τόν ἄνθρωπο στά μάτια τοῦ Θεοῦ.
Παράλληλα, νά προσέξουμε, νά μήν ὁμοιάσουμε μέ τήν ἄκαρπη συκιά, μέ τή ζωή μας νά κυλᾶ ἀνούσια, ἰσοπεδωτικά, ἄγευστα, ἔξω ἀπό τήν χάρη τοῦ Θεοῦ. Γιατί, ὅπως καταλαβαίνετε, μιά τέτοια ζωή,  μᾶς καταντᾶ ἀμέτοχους τῶν δωρεῶν, πού ἀπορρέουν ἀπό  τά ἑκούσια Παθήματα καί τήν Σταυρικήν Θυσία, τοῦ Λυτρωτή μας.
Μεθαύριο, θά συναντήσουμε στήν πορεία μας, τήν εὐλογημένη Πόρνη, πού μίσησε τήν ἁμαρτία της, καί πόθησε τήν λύτρωση τοῦ Θεοῦ. Συνοδοιπορία μέ τήν βεβυθισμένη στήν ἁμαρτία γυναίκα, σημαίνει νά κατέβουμε ἀπό τό ἅρμα τῆς ὑπερηφάνειας, καί νά δοῦμε πρόσωπο πρός πρόσωπο, τόν ταλαιπωρημένο καί σκλαβωμένο ἀπό τά πάθη, ἑαυτό μας. Νά δοῦμε, ὄχι τήν ψεύτικη ὀμορφιά τοῦ προσωπείου μας, ἀλλά νά ἐπιχειρήσουμε, νά εἰσχωρήσουμε στήν ἄβυσσο τῆς ψυχῆς μας. Νά ἀνακαλύψουμε τό μέγεθος τῆς ζημιᾶς, πού ἔχουμε προξενήσει στήν κάποτε ἀλώβητη ψυχή μας. Καί νά ξυπνήσουμε. Νά παρακαλέσουμε τόν Θεό μας, νά μᾶς λυπηθεῖ καί νά μᾶς σώσει.
Γιατί ὅσο κι  ἄν εἴμαστε νεκρωμένοι ἀπό τήν ἁμαρτία, ὅποια κι ἄν εἶναι ἡ κατάντια μας, ὁ Χριστός μπορεῖ, μέ τήν δύναμη τῆς θεϊκῆς Του ἀγάπης, μπορεῖ νά σπάσει τήν σκληρότητα τῆς πέτρινης καρδιᾶς μας.
Σάν εἰσέλθουμε μαζί Του στόν κήπο τῆς Γεθσημανῆ, ἄς προσέξουμε, μήπως Τόν προδώσουμε, μήπως Τόν ἀρνηθοῦμε, μήπως Τόν ἐγκαταλείψουμε. Μήν ἀφήσουμε τόν Χριστό μας μόνο Του. Ἄν ἔχουμε κουραστεῖ ἤ ἄν ἔχουμε λιγοψυχήσει, ἄς Τοῦ ζητήσουμε νά μᾶς φέρει μπροστά στόν Σταυρό, κρατώντας μας, ἀπό τό χέρι.
Γιατί, γνωρίζουμε πολύ καλά, πώς ὅταν μᾶς δεῖ νά λυγίζουμε, θά μᾶς κοιτάξει μέ τό στοργικό Του βλέμμα καί θά μᾶς πεῖ : «Θάρσει τέκνον».  Καί τότε θά πάρουμε ὅση δύναμη χρειάζεται, καί θ’ ἀνέβουμε μαζί Του, πάνω στόν Σταυρό τῆς Ἀγάπης.
Καί νά, πού ἡ πορεία μας, φθάνει στόν Σταυρό. Ἕναν Σταυρό κάποτε ἀτιμωτικό, που πλέον εἶναι Τίμιος, Πανσέβαστος καί Ζωηφόρος. Νά σταθοῦμε κάτω ἀπό τό ὑποπόδιον τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, μαζί μέ τήν Θεοτόκο, τόν ἠγαπημένο Μαθητή, τίς ἄλλες Μαρίες, καί νά προσκυνήσουμε τόν «ἀδίκως σταυρούμενον» πάνω στόν παράδοξο θρόνο τῆς Βασιλείας Του.
Κι ὅταν τά λόγια μας θά ἔχουν στερέψει, ἴσως ν’ ἀκούσουμε μέσα στή σιγή τῆς πενθούσης νυχτιᾶς, τά σφραγισμένα χείλη τῆς Σταυρωμένης Ἀγάπης, νά μᾶς ρωτοῦν:  «Ἐσύ παιδί μου, τί κάνεις γιά νά σώσεις τήν ψυχή σου;  Μέ ἀκολουθεῖς;». Μακάριος, ἀδελφοί μου, πού ἐκείνη τήν ὥρα θά ψελλίσει τό, «Μνήσθητί μου Κύριε, ὅταν ἔλθης ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου».  Τότε, εἶναι ἡ ὥρα τῆς ἑκούσιας, προσωπικῆς μας Σταύρωσης.
 Καί τήν ἑπομένη, Μεγάλη Παρασκευή, τήν ἡμέρα πού σύμπασα ἡ κτίση θρηνεῖ, βλέποντας τόν Δημιουργό της, νά κατέρχεται ἀπό τήν κορυφή τοῦ Γολγοθά, ὡς τέλειος ἄνθρωπος, νεκρός, γιά νά τεθεῖ στόν ἄδειο τάφο, δέν ἔχουμε τίποτε ἄλλο νά πράξουμε, παρά νά δώσουμε στά χέρια τοῦ Ἀθανάτου, τήν κουρασμένη, τήν πονεμένη, τήν πληγωμένη ζωή μας.
Αὐτή η κίνησή μας, ἡ κατάβαση δηλαδή τῆς ψυχῆς μας στό ζωοποιό μνημεῖο, εἶναι ἡ ἀπαρχή τῆς νέας ζωῆς μας. Εἶναι ἡ προσδοκία τῆς προσωπικῆς μας συνάντησης, μέ τόν Ἀναστημένο Χριστό. Εἶναι ἡ ὁμολογία τῆς λαθεμένης πορείας μας καί τῆς ἀναζήτησης νέου τρόπου ζωῆς, ὥστε νά φθάσουμε στήν προσωπική μας σωτηρία.
Γι’ αὐτό καί τό Μέγα, τό ὑπερευλογημένον Σάββατο, τηροῦμε στάση ἀναμονῆς. Τά πάντα ἐν σιγῇ, κυοφοροῦν τό μεγαλύτερο θαῦμα στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας. Κατεβασμένοι στά ἔγκατα τοῦ Ἅδη, περιμέ-νουμε αὐτό, πού μέ βεβαιότητα γνωρίζουμε πώς θά συμβεῖ:  Προσδοκοῦμε τήν Ἀνάσταση. Ὄχι μόνον τοῦ Θεανθρώπου, ἀλλά καί τή δική μας,  καί ὅλων τῶν κεκοιμημένων. 
Ὁ Ἀρχηγός τῆς ζωῆς, πατάει τόν θάνατο, καί θά ἀνατείλει ὡς φωτοδότης ἤλιος ἐκ τοῦ μνημείου, μίαν ἡμέρα Κυρίου «λαμπρή», γιά νά μεταμορφώσει καί τή δική μας ζωή, σέ ἀτέρμονη ἡμέρα Ἀναστάσεως.
Ἀδελφοί μου,
Σᾶς εὔχομαι μέσα ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μου, καί εὐχηθείτε μου,  νά μήν παραμείνουμε ἀμέτοχοι παρατηρητές στήν ἐνατένιση τοῦ Νυμφίου, ἀλλά, μέ ταπείνωση, μέ συντριβή καί μετάνοια, νά συμπορευθοῦμε οὐσιαστικά μαζί Του, ὥστε νά ἀπολαύσουμε τό ἀνεκτίμητο δῶρο,  τῆς κοινωνίας μας μέ τόν Ἀναστημένο Ἰησοῦ, τόν Νυμφίο τῆς Ἐκκλησίας καί Σωτῆρα ὁλόκληρου τοῦ κόσμου. Ἀμήν.